F

Kalça (Femoroasetabuler) Sıkışma Sendromu Nedenleri ve Belirtileri

Femoroasetabuler sıkışma sendromu oluşumunda çeşitli tahminler ileri sürülmüş olsa da, bu durumun nedenleri henüz net değildir.

Femoroasetabuler sıkışma sendromu (femoroacetabular impingement-FAI), özellikle kalça fleksiyonu ve rotasyonu sırasında femur başı ile asetabulum arasındaki anormal temas sonucu oluşan, kartilaj ve labral hasara ve kalça ağrısına yol açabilen klinik bir sendromdur. FAI, genellikle 25-50 yaşları arasında, fiziksel olarak aktif kişilerde erken osteoartrit nedenidir.

Femoroasetabuler sıkışma sendromu tipleri

Femoroasetabuler sıkışma sendromu son yıllarda gündeme gelmiş mekanik bir kalça rahatsızlığıdır. Bu durum cam, pincer ve mikst tip olmak üzere üçe ayrılır.

  • Cam tip femoroasetabuler sıkışma sendromu: Cam tipte deformite proksimal femurun anormal morfolojisi ile karakterizedir.
  • Pincer tip femoroasetabuler sıkışma sendromu: Pincer tipte deformite asetabulumun femur başını fokal ya da genarilize olarak aşırı örtmesinden dolayı oluşur.
  • Mikst tip femoroasetabuler sıkışma sendromu: Mikst tip ise; cam ve pincer deformitenin birlikte görüldüğü durumdur.

Femoroasetabuler sıkışma sendromu nedenleri

Femoroasetabuler sıkışma sendromu oluşumunda çeşitli tahminler ileri sürülmüş olsa da, bu durumun nedenleri henüz net değildir. Bununla birlikte en çok kabul görmüş etyolojik faktörler olarak; proksimal femur ile ilgili anormallikler (femur başında osteonekroz, kötü kaynamış femur başı kırıkları, geçirilmiş femoral osteotomiler gibi), asetabulum kaynaklı bozukluklar (asetabuler retroversiyon, koksa profunda, periasetabuler osteotomiler, protrusio acetabuli gibi) ve geçirilmiş çocukluk dönemi hastalıkları (Legg-Calve-Perthes hastalığı, femur başı epifiz kayması gibi) sayabiliriz.

Anatomik bozukluk olmadan gelişen femoroasetabuler sıkışma sendromundan ise hastaların yaşam şekli sorumlu tutulmaktadır.

Femoroasetabuler sıkışma sendromu belirtileri

Femoroasetabuler sıkışma sendromu genellikle genç erişkinlerde yavaş başlayan kalça ağrısı ile ortaya çıkar. Tipik olarak kalçanın fleksiyonu sırasında kasık kısmında da ağrı vardır. Ağrı başlangıçta geçicidir, ancak zamanla süreklilik kazanır. Ağrı uzun yürüme, uzun oturma süreleri ve atletik aktivite sonrası ortaya çıkabileceği gibi, bazı hastalarda ise namaz kılarken, alaturka tuvaletleri kullandıktan sonra da ortaya çıkabilir.

Femoroasetabuler sıkışma sendromu teşhisi

Femoroasetabuler sıkışma sendromunda kalça eklemindeki patolojinin tanısını koymak 2 yıldan daha fazla sürebilir. Ağrının tespiti için hastanın fizik muayenesi ve öyküsünün iyi alınması son derece önemlidir. Kalçadan klik sesinin gelmesi önemli bir tanısal ipucudur. Hastalar ağrıyan kısmı çoğunlukla kalçanın lateralini, trokanter majörün hemen üstünü baş ve işaret parmaklarıyla tarif ederler ve bu tarif C işareti olarak adlandırılır.

Femoroasetabuler sıkışma sendromu tanısı için kullanılan testler arasında anterior sıkışma testi, FABER testi, FADIR test, fleksiyon-abduksiyon-aksiyel kompresyon testi, fitzgerald’s testi, SLR test, Thomas testi, kalça quadrant pozisyon testi, posterior sıkışma testi gibi testler yapılmaktadır.

FAI tanısında radyolojik yöntemler de kullanılır. Radyolojik yöntemler; direkt grafi, bilgisayarlı tomografi (BT) ve BT artrografi, manyetik rezonans görüntüleme (MRG) gibi yöntemlerdir.

Femoroasetabuler sıkışma sendromu tedavisi

Femoroasetabuler sıkışma sendromunun başlangıç tedavisi öncelikle konservatif tedavidir. Fakat konservatif tedavi ile ilgili yapılan çalışmaların yeterliliği hakkında kesin bir veri bulunmamaktadır. Konservatif tedavideki amaç ağrıyı azaltmak ve gelişebilecek kartilaj (kıkırdak) hasarını önlemektir. Konservatif tedaviler; aktivite kısıtlaması veya aktivitelerin değiştirilmesi ve ağrı kontrolünün sağlanmasını içerir. Egzersiz tedavisi olarak hastalar pelvik ve gluteal kasları güçlendirme, hafif germe egzersizleri, non-steroidal antiinflamatuar ilaçlar önerilir.

Eğer femoroasetabuler sıkışma ilerlerse, öncelikle labrum ve kıkırdak hasarı daha ileri seviyedeki hastalarda, kalça ekleminde dejenerasyon ve osteoartrit gelişimi riski olduğundan, bu hastalarda cerrahi tedavi gündeme gelir. Cerrahi tedavinin amacı, sıkışmanın nedenini ortadan kaldırmak ve dejenerasyon gelişimini önlemektir. Cerrahi tedavide açık cerrahi, kalça artroskopisi ve hem açık cerrahinin hem de kalça artroskopisinin bir arada yapıldığı kombine yöntemler uygulanır.

Benzer sağlık yazıları

  1. Kalçada kemik çürümesi nedenleri ve tedavisi
  2. Kalça ağrısı neden olur
  3. Femur başı epifiz kayması nedenleri ve tedavisi
  4. Femur kırılması nedenleri ve tedavisi
  5. Gelişimsel kalça displazisi nedenleri ve tedavisi

Yorum Yap

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Popüler Konular

Üste Git